ODNOWA Stowarzyszenie Chrześcijańsko Demokratyczne

Chrześcijańska demokracja

  Chrześcijańska demokracja to ruch społeczno-polityczny wywodzący swój program z zasad etycznych chrześcijaństwa i społecznej nauki Kościoła. Chadecja rozwinęła się pod wpływem reakcji na przemiany społeczne, a także ekonomiczne, których konsekwencją były rosnące wpływy dwóch przeciwstawnych ideologii liberalizmu i socjalizmu.

  Pierwsza społeczna encyklika papieża Leona XIII „Rerum novarum” z 1891 roku spowodowała istotną zmianę w publicznym zaangażowaniu katolików. W 1901 roku Leon XIII wydał encyklikę „Graves et communi” o demokracji chrześcijańskiej. Ta definiowana jest jednak w sposób znacznie szerszy niż poprzednia i dotyczy wszelkiej dobroczynnej działalności chrześcijańskiej na rzecz ludu. Początki XX wieku to rozkwit partii chadeckich szczególnie silnych we Włoszech, Niemczech czy Austrii.

  Chrześcijańska demokracja uznaje własność prywatną za prawo naturalne, a także popiera ideę akcjonariatu pracowniczego. Jest przeciwna etatyzmowi, ale opowiada się za ograniczonym interwencjonizmem państwowym. To właśnie z myśli chadeckiej wywodzi się idea solidaryzmu.